Wat is mijn taak als orthopedagoog?

 

 

Als orthopedagoog, met specialisatie leerstoornissen, test ik kinderen en adviseer ik ouders van deze kinderen in de leeftijdsgroep van 2 jaar en 6 maanden t/m 17 jaar.

Via gerichte opleidingen: H.B.O. (Pedagogische academie & MO-a en M.O.-b met differentiatie leerstoornissen) & universitair doctoraal pedagogiek (drs. te Utrecht aangevuld met de diagnostische aantekening)

Daarbij heb ik sinds 1970 t/m 2010 ervaring in het onderwijs als docente, remedial teacher en ik ben sinds 1986 verbonden als vaste orthopedagoog aan het Helicon College te 's-Hertogenbosch en heb "free-lance" orthopedagogische taken verricht voor het voormalig FHC-college (Frederik Hendrik College), later opgegaan in het KW1C (Koning Willem 1 College) en S.G. de Overlaat te Waalwijk.

Mijn opleidingen zijn dus gedurende 40 jaar nuttig gebruikt binnen het onderwijsveld basis- en voortgezet onderwijs.

Binnen het onderwijsveld heb ik steeds in teamverband gewerkt en ik ben op de hoogte van de diverse sociaal emotionele en cognitieve problemen van schoolgaande kinderen.

In 1996 heb ik niet gekozen om mij GZ-psycholoog te laten noemen. Ik meen n.l. dat een orthopedagoog met als differentiatie leerstoornissen een specialisme op zich is, die niet geheel aansluit binnen het veld van een Gezondheidspsycholoog.

Ik ben dus een orthopedagoog met differentiatie leerstoornissen en houdt me bezig met allerlei problematiek omtrent het schools leren en geef vanuit mijn kennis en ervaring ouders en scholen adviezen. Daarbij heb ik me ook toegelegd op de specifieke hoogbegaafdheids-problematiek bij zeer jonge kinderen (Kleuter leeftijd, groep 1-3 basisonderwijs). 

Leerproblemen:

Leerproblemen, zoals NLD, dyslexie, dyspraxie en dyscalculie moeilijk eenduidig te bepalen omdat leerproblemen complex zijn en er ook sprake kan zijn van een leerstoornis én een gedragstoornis.

Bovendien zijn NLD, dyslexie, dyspraxie en dyscalculie moeilijk eenduidig te diagnosticeren. Verklaringen omtrent deze "stoornissen" zijn vaak discutabel. Ik heb ook het vermoeden dat er te gemakkelijk "verklaringen" worden afgegeven aan kinderen die op het einde van de schoolrit voortgezet onderwijs niet echt de "stoornis" nog hebben.

Gedragstoornis:

Bij het vermoeden van een "gedragstoornis" volgt via de huisarts een doorverwijzing naar een GZ-psycholoog, kinderarts of kinderpsychiater. Bijvoorbeeld bij Autisme, PDD-NOS, ADHD is het noodzakelijk dat een multidisciplinair team de einddiagnose stelt na een observatieperiode.

Testrapportage:

Een testrapportage (capaciteiten onderzoek aangevuld met concentratietesten en persoonlijkheidsonderzoek) is een goede vingerwijzing van wat er aan de hand is en geeft de ouders (en de school!) een beter inzicht in wat het kind wel en niet kan. U krijgt dan zicht op de mogelijkheden van uw kind en u leert zijn/haar talenten, vaardigheden en capaciteiten beter te laten gebruiken.